Sorry, maar op deze discussie kan niet meer gereageerd worden.
Het lijkt goed om op te komen voor milieubelangen. Maar is dat ook altijd zo? Moet elke polder, boom of natuurgebied gered worden? Nederlanders moeten ergens wonen, bedrijventerreinen en vakantieparken zijn goed voor de economie. Door actie te voeren kan een bouwproject ernstig vertraagd worden. Is dat niet schadelijk voor de economie en vooruitgang van Nederland?
Dat lijkt mij een aardig principe om ook direct toe te passen op bestuurders en ondernemingen.
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat er in achterkamertjes geheime afspraken zijn, die naar buiten komen op het moment dat alle belanghebbenden bereid zijn elkaar af te dekken.
Veel bestuurders zeggen: dit kan want formeel is geen sprake van een beschermde status.
ZIj gaan dan uit van de letter van de wet, farizeeërs, niet van de strekking van de wet.
We hebben macimum normen tegen geluidsoverlast, maar is dat ook een vrijbrief om over het hele land een geluidsdeken te spreiden tot net het maximum? Ik dacht van niet! En dat geldt voor een veelheid van normen.
Kern is dat wanneer de strekking van een regelgeving wordt verlaten door bestuurders, gesteund door industrieën met veel geld de reactie zal zijn dat dan de strijd op formaliteiten gevoerd gaat worden.
Procedures tegen procedures.
Als burger heb je al een achterstand. Er is van meet af aan sprake van machtsongelijkheid. Vaak leveren hun protesten niet meer dan "vertraging"op. Daarom laten veel burgers het erbij zitten. De woorden "Zo'n plan komt er toch, dat hou je niet tegen" zijn veelgehoord. Als een overheid eenmaal een plan op de rails zet, moet je heel sterk in je schoenen staan met je verweer, en beschikken over een grote dosis optimisme. Het is geen een- tweetje om een procedure op te starten. Het is een dure en tijdrovende geschiedenis, waarvan de uitkomst vaak al vaststaat; vertraging is de enige winst. Als je dan een procedure opstart, en je moet dan ook nog eens gaan bewijzen dat je dat met de juiste intentie doet, is dat natuurlijk waanzin. De overheid zal hier garen bij spinnen, die heeft de know how en de financiën en zal met liefde dit zijpad inslaan, om de aandacht van het werkelijke onderwerp af te leiden. De burger staat dan nog verder met de rug tegen de muur.
Bovendien, vertraging kan soms tot andere inzichten leiden. Was dat maar eens het geval geweest in Roosendaal! Daar is tien jaar geleden met grote haast en onder veel protesten, een groot bedrijventerrein Borchwerf, gerealiseerd. Burgers probeerden zich wel te verzetten en hadden goede argumenten, maar zoals gewoonlijk was de overheid ze de baas.
Nu is Borchwerf 1 en 2 er en wat blijkt? Het is een grote deceptie! Het bedrijventerrein is nog lang niet vol en blijkt nauwelijks werkgelegenheid te bieden. De weinige arbeidskrachten die men nodig heeft zijn in de eigen regio niet meer te vinden, zodat men noodgedwongen moet gaan werven in de randstad."Dat hadden we tien jaar geleden niet zo ingeschat" stelt de nu verantwoordelijke wethouder. De laatste bewoner van dit gebied heeft zich lang verzet, maar moet nu toch haar geliefde ouderlijk huis verlaten om plaats te maken voor nog meer bedrijfskavels die niet volkomen.... .
Uiteindelijk blijken de tegen- argumenten te kloppen maar het is te laat, de trein dendert voort. Men zou de gemeente alsnog moeten aanklagen voor de immateriele en materiele schade die men heeft geleden!
Roosendaal wilde een outletcenter, Etten-Leur ook. De twee gemeenten hebben elkaar bestreden in de dure rechtzaal. Tegelijkertijd kwamen er vanuit de Roosendaalse gemeenschap grote bezwaren tegen zo'n outletcenter. Met hand en tand hebben ze zich verzet, zich daarbij vastklampend aan strohalmen. Fijnstofproblematiek was er, maar door een handig rekensommetje werd dit bijgesteld en binnen de normen gezet. Bomen gingen tegen de vlakte, vleermuizen hadden pech. Rapporten en veelzeggende tegenrapporten stapelden zich op. Terwijl procedures nog liepen, stond de afzichtelijke landschapsontsierende bebouwing er. Naar verwachting zouden drommen met mensen het outletcenter gaan bezoeken. Nu twee jaar later, kun je er op een doordeweekse dag een kanon afschieten en krijgen de bezwaarmakers postuum gelijk.... Toch blijft de gemeente volhouden dat ze een geweldige zet hebben gedaan, natuurlijk; je zult je ongelijk eens toegeven nu het kwaad al geschied is.
In Etten-Leur, 10 minuten van Roosendaal vandaan, lijkt men niets te leren van deze blunders. Hier wil men een groot industrieterrein aanleggen, in de Oosthoek van buurgemeente Rucphen. Meer nog dan tien jaar geleden, zou de gemeente Etten-Leur op de hoogte moeten zijn van de cijfers die aantonen dat de bevolking ontgroend en vergrijsd.
Men weet dat er nog voldoende bedrijfskavels beschikbaar zijn in de steden op nog geen 10 minuten rijden van Etten-Leur. Men weet dat op het eigen industrieterrein nog veel ruimte beschikbaar is en komt, enzovoorts, enzovoorts. Toch is men hier doof en blind voor. Men stelt zelfs dat Etten-Leur een zó uitzonderlijke positie inneemt, dat die landelijke cijfers en de regionale situatie niet voor dit dorp van toepassing zijn. Men lijkt niet te willen leren van de fouten die in het verleden zijn gemaakt, en rekent zich rijk voor de korte termijn. Vreemd genoeg zijn
Natuurlijk is het niet zo dat iedere boom, struik of stukje natuur gered moet worden. In de praktijk zal het eerder zo zijn dat stukken natuur die bedreigd worden aan de aandacht van mensen ontsnapt. Of dat er niemand is die zich er op dat moment voor wil inzetten en zo verloren gaat. In ieder geval betekent het dat bij uitbreiding van de bebouwing of meer wegen de verstening van het land weer is toegenomen en de natuur weer is afgenomen. De balans is in dit geval weer verder doorgeslagen ten nadele van de natuur. De vraag is steeds hoelang dit zo nog door zal gaan?
Volgens het CBS hebben we in ons land na 2035 te maken met bevolkingskrimp. Er zijn ook berichten dat dat eerder plaats zal vinden. Hoe wordt hierop ingespeeld door de overheid m.b.t. het wel niet bouwen van huizen en bedrijven? Je leest hierover nauwelijks iets. Staan veel van de nu te bouwen (dure) huizen en bedrijven straks leeg en moeten we dan weer veel mensen uit een buitenland laten komen om hier de economie draaiende te houden? Of moeten we inspelen op die krimp en zorgen dat bedrijven niet constant kunnen uitbreiden? Is “stilstand” wel achteruitgang of is dat alleen maar een loze kreet om daarmee gelegaliseerd verder te kunnen bouwen? Is economie alleen maar meer, meer, meer?
Tenslotte wil ik nog wel duidelijk stellen dat bezwaar maken tegen bouwplannen om wat voor reden dan ook een democratisch verworven recht is. Burgers en politici hebben zich in het verleden hiervoor hard gemaakt dit te bereiken. Het getuigt niet van goede omgangsmanieren als het de dames en heren bouwers en projectontwikkelaars even niet uitkomt dat er bezwaar wordt gemaakt dan kwaad te worden en de actievoerders boos aan te kijken. De procedures zijn in die gevallen duidelijk, ook voor de bouwers en projectontwikkelaars. Ik zou deze dames en heren het volgende advies willen geven:
Als er een tijdpad wordt opgesteld waarbinnen een project gerealiseerd moet worden ga er dan vanuit dat er bezwaar wordt ingediend. Als dat inderdaad gebeurt, moet je gaandeweg het proces niet zeggen dat er vertraging optreedt wat dat is ingecalculeerd. Als er geen bezwaar wordt ingediend betekent dat winst in het tijdpad en dat zal in de regel financieel voordelig uitpakken.
Wordt op deze manier gepland dan is het probleem direct opgelost dat de actievoerders altijd de schuld krijgen van de vertraging. Wordt er niet zo gepland dan is het duidelijk dat de vertraging geheel op rekening van de bouwer/projectontwikkelaar komt. Hij, zij houdt willens en wetens geen rekening met de wet en de omgeving.
Ik wil bij al deze bezwaren nog toevoegen dat we vanaf ongeveer 2017 steeds minder energie te besteden hebben door dat onze fossiele brandstoffen opraken. In 2020 kan men ongeveer 1/7 aan alternatieven hebben ontwikkeld, mits er goed aan gewerkt wordt! In 2050 zal de beschikbare energie hooguit 1/4 van het huidige gebruik zijn.
Wat ik wil zeggen: Om het behoud van onze economie te waarborgen is het niet meer van belang dat we er zelf rijker van worden, het enige belang is investeren in de toekomst, want dat moet nù gebeuren en daar zijn we nog lang niet klaar mee.
In ieder geval wordt energie flink duurder, zie maar naar de huidige stijging van de olieprijzen, in een jaar verdubbeld. En India en China zijn nog maar net begonnen met olieslurpen.
Ontwikkelen van alternatieve energiebronnen vergt tijd, vooral het efficient maken van de bronnen.
In principe is er voldoende energie beschikbaar, vooral zonneenergie, alleen efficiency van opvang en opslag vergt nog een forse verbeteringsslag en dat kost veel geld, maakt het op termijn dan ook duur.
Bestuurders willen, eenmaal op het pluche macht en liefst uitbreiding van die macht, dat kan door de verzameling onderdanen te vergroten. Het is waar dat tegen 2035 de bevolking zal krimpen, maar met minder bevolking heb je ook minder groei nodig. Alle groei van de afgelopen jaren was ook te verklaren uit de groei van de bevolking!
Op een bepaald moment eet je een stukje biefstuk, maar niet twee, drie of nog meer. De nuttige waarde neemt dan af met ieder volgende. Voor heel veel zaken geldt dat sprake is van verzadiging. Men gaat dan een treetje hoger op de ladder, na voedsel, kleding, huis, cultuur wil men ook natuur, en gezien de stijgende olieprijzen liefst dichtbij.
Wat we nu zien is dat veel natuur wordt vernietigd voor bedrijventerreinen en dat op enkele andere plekken de natuur weer voor forse geldbedragen wordt hersteld. Zo in oostgroningen waar oude beekjes die in de vorige eeuw zijn gedempt weer worden hersteld voor miljoenen euro.
Nederland is een wegwerpland: bevalt een gebouw niet, hup afbreken, al is het nog geen veertig jaar oud.
voorbeelden: informatiebeheergroep in Groningen, vier torens van nog geen veertig jaar oud, maar niet goed genoeg voor de ambtenaren dus slopen, en nieuw bouwen! etc etc.
Hier in de zaanstreek zijn verpauperde industrieterreinen . In plaats die op te knappen worden er weer nieuwe gebouwd .Als er een vergunning wordt gevraagd om op de oude industrieterreinen een bouwvergunning af te geven om werk en huis te combineren wordt dat geweigerd .We moeten wel protesteren tegen nieuwbouw van industrieterreinen want als dat niet gedaan wordt , word Nederland een groot industrieterrein of recreatiepark .Wat blijft er over voor ecologische voedsel teelt en dieren die op de rode lijst staan . Nog even en dan staat de gezonde Nederlander ook o de rode lijst
Actie voeren voor milieu, natuur en landschap, respectievelijk tégen de verrommeling is bijna altijd schadelijk voor de economie. Maar mag dat onderhand eens 'n keer? Mag de weegschaal eens de andere kant uitgaan? Is een harmonische leefomgeving minder waard dan woestenij waarmee geld wordt verdiend? Waarom moet trouwens altijd alles in geld worden uitgedrukt? Waarom loopt het de politiek altijd dun door de broek, als ze wordt aangesproken op haar verantwoordelijkheid jegens het milieu? Angst voor de meerderheid, die maar niet af komt van haar consumeerverslaving? Iets anders kan ik niet verzinnen. Kom ook eens uit de kast en reageer hier.
Het lijkt er inderdaad op dat de wereld voor veel mensen draait om geld.
Maar geld is noodzakelijk kwaad. Je kunt niet zonder maar het is toch niet je levensdoel om er zoveel mogelijk van te verzamelen? In je graf kun je het niet meenemen hoor...
Het word tijd dat mensen zich er van bewust worden dat de wereld draait om Liefde!
Liefde voor elkaar, voor de natuur, voor je medemens en ook voor mooie oude gebouwen.
En de keuzes die je maakt daar op baseert i.p.v. op eigenbelang en winstbejag.
Gelukkig zijn er veel mensen zich hier van bewust, nu die bobo's nog op de strategische zetels bij de bouwbedrijven en overheid, of hebben zij een bord voor hun kop...?
Eerst en vooral dient er een juist besluit genomen te worden, waarbij niet alleen een volgzame raad, maar ook de bevolking haar stem mag laten horen. Dat is het moment waarop argumenten als economie of ecologie ter sprake kunnen komen en niet pas als het besluit is gevallen.
Het kan economische belangen schaden, maar welke andere belangen geschaad worden, wordt in deze stelling niet aan de orde gesteld. Als zodanig heeft ja of nee zeggen tegen deze stelling dus geen zin.
